Fintxe antroponimoa

Izen honen agerpen bakarra Apeo de Vitoria dokumentu ezagunean dago. Gasteiz eta inguruneak Erdi Aroaren bukaeran ezagutzeko testu garrantzizkoa. Emiliana Ramos, testuaren argitaratzaileak, hainbat ezaugarri aztertu zituen, tartean onomastika, eta horien artean Fintxe, hauxe berak idatzia:
“Finche [Finche 27. or; Martin de Mendoça, dicho Finche, 273r]: Vidal-Abarca (p. 120) lo recoge en Lubiano. ¿Podría ser un sustantivo postverbal derivado de hinchar? El DCECH (III, 365, s.v. hinchar) da hincha ‘odio, encono, enemistad’, hinchi, como derivado de hinchar, y el antiguo finchado, propagado desde las novelas de caballerías y que sigue empleándose familiarmente con el sentido de ‘ridículamente engreído’ (recuérdese que el Apeo prefiere, al menos gráficamente, la f- a la h-). No descartaría una formación de tipo vasco con un sufijo como -xe.”
Argi geratzen da Fintxe goitizena dela, eta ziurrenik -txe atzizki hipokoristikoa izan daitekeela, eta hori buruan izanik, analisia diferentea egiteko aukera dago, euskaratik abiatuta: fin adjektiboa (gaztelaniaz fino, fina) eta -txe atzizkia.