Narrubai toponimoa

 Narrubai da Abadiñoko baserri bat. Egun Narrubai bada ere, XVIII. mendeko lekukoetan bi aldaera daude, Narrubai eta Narribai, hau zaharragoa, lekukotza hau agertzen da Nombres de familia y oicónimos en las fogueraciones de Bizkaia de los siglos XVII y XVIII izenburuko liburuan:

Narrubay [N, TO]
Narrubai (la casa y caseria de) [Traña (cofradia de)], Abadiano, a.1796, FogVizcayaMs.
Narrubay (la caseria de), Abadiano, a.1745, FogVizcayaMs.

Narrubay [N, NO]
Narrubay (Gregorio de) [Narrubay (la caseria de)], Abadiano, a.1745, FogVizcayaMs.

Narribay [N, TO]
Narribay (la casa de) [Traña (cofradia de)], Abadiano, a.1704, FogVizcayaMs.

Narribay [N, NO]
Narribay (Andres de) [Narribay (la casa de)] [Traña (cofradia de)], Abadiano, a.1704, FogVizcayaMs.

Eskura dauden datuen bilakaera erakusten dute, Narribai > Narrubai, eta horrek lagun dezake etimologiarekin. Gertatutako aldaketa bokal disimilazioa litzateke, i-i > u-i eta blog honetan badira aldaketa bera jasan duten izen gehiago, Jandustegi toponimoa bezala. Honetan ere egoera zahar eta berriaren lekukoak daude.
Narrubai bi elementuz osaturik dago, bukaeran ibai hitza eta oinarrian, beharbada, lahar hitza, sasi ezagunagoaren sinonimoa, hasieran sudurkaridun aldaera erabiliz:

lahar.
Tr. La forma mejor documentada es lar, que la emplean los autores alto-navarros y la mayoría de los guipuzcanos y vizcaínos. Lahar es la forma propia de la tradición septentrional no suletina; emplean laar los vizcaínos Moguel, J.J. Moguel, fray Bartolomé Erkiaga (hay un ej. de laar, junto a sasi-lar, en BatB 38s) y Gerrikagoitia. En cuanto a las formas con nasal inicial, nahar se atestigua en suletino y en Lopez; naar en los Refranes de Garibay y un ej. de Zaitegi (Plat 20 otso-naar); hay nar en Arrese Beitia, en un ej. de EG (1952 (7-8), 7) y en Ibiñagabeitia (junto a naar). Hay además un ej. de larra indet. en Astarloa. 

Beraz, sartaldeko euskaran ezaguna zen na(h)ar aldaera eta lekuko toponimikoa izan liteke Abadiñoko Narrubai baserria.