Salburua da Gasteizko aurkintza bat, auzo bihurtua. Lekuko zaharrik ez dago, baina badira lekuko gehiago Gerardo Lopez de Gereñuren Toponimia alavesa, seguido de Mortuorios o despoblados y Pueblos alaveses liburuan:
SALBURU, término en Armentia.Toponimoaren bukaera argia da, buru dagoelako, eta -a artikulua, Armentiako toponimoan izan ezik. Baina hasiera ilunagoa da. Aldaketarik gertatu ez bada, erraz analizatzekoa da baina aldaketa txiki baten beharra dago, disimilazio bat. Hasieran bi dardarkari izango ziren toponimoan baina bat aldatu zen eta alboko bihurtu: r-r > l-r. Horrelako aldaketa ezaguna da, Bizkaiko Algorta herriaren izenean ere gertatuko zen, lehenago *Argorta izango zelako, hau da, har- 'harri' + gorta.
SALBURUA, término de Vitoria, Abechuco, Ariñez y Zurbano.
Arabako toponimoaren kasuan aurreko egoeran *Sarburua izango zen eta orduan agerikoa da lehenengo elementua, sarri hitza, toponimian nahiko hedatua. Horrela agertzen da Mitxelenaren Apellidos vascos liburuan:
540. — sarri «espesura» (Azkue, Del acento tónico vasco, 53). J. Gárate (RIEV, XXVI, 352): «zona de arbolado espeso, por Leiza»: Sarria, Sarribeitua, Sarriegui, Sarriguren, Sarrionandia, Sarduy, Sarraga, Sarralde, Sarratea, Sarrondo, Etchessarry, Irisarri (Urisarri), Olasarri, etc. Como adjetivo sarri (escrito erróneamente zarri por Azkue) significa «espeso», como adverbio «a menudo» (cf. ital. spesso), «en seguida», y acaso sea idéntico al participio sarri (=mod. sartu) «entrado, metido». Es seguro que sarri es el ant. participio desplazado en su función primaria por la innovación sart(h)u «entrado» «metido», pero no está atestiguado como tal. Al igual que se supone que fr. fourré ha adquirido su valor actual en el sintagma bois fourré, cabe pensar que hubiera primero un grupo como oi(h)an o baso + sarri: cf. el nombre de población Basussarry, med. Bassessarri, etc.
No hay comentarios:
Publicar un comentario