Ziansolo toponimoa

 Ziansolo zen Zornotzako toponimo bat, XIX. mendeko lekuko bakar batez ezaguna:

heredad llamada Ciansolo, 1864

Lekuko honetan izena eta izana loturik zeuden, heredad eta soro sinonimotzat har daitezkeelako.
Lekuko bakarra izateak badu alde txar bat, lekuko horretik informazio osoa erauzi behar dugu eta ez dago ziurtasunik toponimoa ongi transkribaturik dagoen. Baina lekuko bakar honek etimologia fidagarria izan dezake eta euskal onomastika aberasteko egokia izan daiteke, oinarriko elementua batere ohikoa ez delako.
Toponimoak bi elementu izan ditzake, bukaeran solo izena, soro hedatuagoaren sartaldeko aldaera. Oinarrian, baina, oso bestelako izena dago, Zeian antroponimoa, Zeansolo toponimoan ere egon daitekeena. Toponimo hori berdintsua da, elementu berberak dituena, aldaketa bakarra bokalari dagokiona da, edo ea > ia disimilazioa gertatuko zen edo eia > ia soiltzea gertatuko zen.
Ziansolo toponimoa Zeian antroponimoaren beste lekuko bat litzateke, kasu honetan toponimikoa.

Zeansolo toponimoa

 Arabako toponimo honetaz bi lekuko baino ez dago, biak XVIII. mendearen hasierakoak, Gerardo Lopez de Gereñuren Toponimia alavesa, seguido de Mortuorios o despoblados y Pueblos alaveses liburuan jasorik daudenak:

CEANSOLO, 1706, labrantío de Zárate.
CEASOLO, 1710, labrantío de Zárate.

Toponimoaren bi lekuko daude eta biak ezberdinak dira, Zeansolo eta Zeasolo. Sarrera honetan emango den etimologia lehenengo lekukoan oinarritua dago. Horrela, bigarren lekukoa idazketa akatsa izan liteke, sudurkaria jartzea ahaztua zela. Bestela, azaldu beharko genuke sudurkari hori han egotearen arrazoia.
Zeansolo izenak bi elementu lituzke, oinarrian Zeian antroponimoa, Erdi Arokoa. Bukaerako elementua solo izena, soro hedatuagoaren sartaldeko aldaera.
Zeian antroponimoaz, Alfonso Irigoienen Pertsona izenak euskaraz nola eman liburuko informazioa:

3.87. CEIAN: Sancho Ceian, (1366, PN-XIV, F.Est., 615 orr.), Peralta-n.
X menderako ZEIANO dugu Valpuesta-n: Zeiano testis, (940, Valpuesta, dok. XVIII). Irakurtze zuzenerako eta informazio gehiagorako ikus ene “Sobre el topónimo Gasteiz y su entorno antroponímico”, 638-639 0ff., nota 49 (298).
————————
298 Alfonso Irigoyen, “Sobre el topónimo Gasteiz y su entorno antroponímico”, Vitoria en la Edad Media, actas del I Congreso de Estudios Históricos celebrado en esta Ciudad del 21 al 26 de setiembre de 1981, en conmemoración del 800 aniversario de su fundación, Vitoria-Gasteiz 1982.

Zeian oso gutxitan agertzen da, lekuko zuzenetan zein zeharkakoetan eta Zeansolo izan liteke lekuko toponimiko bat, hauetaz ere lekukotza oso urrikoa da.