Sarrallero toponimoa

 Donostiako toponimo honetaz hiru lekuko baino ez zaizkigu heldu, hirurak ezberdinak dira baina antzekotasunak batzen ditu, azken lekukoak Donostiako toponimia izeneko lanean daude, XIX. mendearen erdialdekoak dira:

Zarrallero (1814-1851, O.P.A., H-622, 76 v.), Serrallero (1841, casa, D.U.A.-B-10-II-362-2).

XVIII. mendearen bukaerako lekuko zaharrago bat dago, aurreko lanean aipatu gabea, Proyecto de ereccion de tres iglesias antemurales en San Sebastian. Hacia 1775 izenburuko lanean, Luis Murugarren egilea, BAP, 1980, Sarrallero.
Beraz, hiru izen daude, Sarrallero, Zarrallero eta Serrallero. Ezberdintasunak lehenengo silaban daude, bi lekukok /a/ bokala dute, besteak /e/; azken ezberdintasuna txistukariari dagokio.
Toponimoak oso antza handia du Usurbilgo Sarrallagillenea toponimoarekin. Azken honetan -gile atzizkia dagoen bitartean, Donostiakoan -ero erromantzezko atzizkia dago. Beharbada hitza jatorriz *zerrallero zen, gaztelaniazko cerrajeroren kidea.