Marrageru, Marrageruena eta Marragerukoa toponimoak

Sarrera honetan hiru izango dira aztertutako toponimoak, hirurek oinarri bera dute, marrageru hitza. Bi toponimo oraindik daude bizirik, Abadiñoko Marrageru eta Galdakaoko Marrageruena, biak baserriak. Bat geratzen da, Gerrikaizko Marragerukoa, Nombres de familia y oicónimos en las fogueraciones de Bizkaia de los siglos XVII y XVIII liburutik hartutako lekuko bakarra:

Marraguerucoa [N, TO]
Marraguerucoa (la casa de), Guerricaiz, a.1796, FogVizcayaMs.

Oinarria marrageru, marregero izango zen, Orotariko Euskal Hiztegian lekua duena:

marregero, marragero (Vc, G-to, AN? ap. A; Añ), marrageru, marradero (V-gip ap. Iz ArOñ). 1. Marraguero. "Pelaire, artesano que hace la marga" A. "El que hacía mantas para el ganado con lana" Iz ArOñ 173n. Marrageruben izara latzen artian atserengo dot goisartian. Mg PAb 66. 2. "Marraderua, persona que se dedicaba a tintorería y limpieza de ropa" Iz ArOñ 173n.

Hitza, batez ere, sartaldean erabili izan da, eta lekuko toponimikoek berresten dute hiztegiaren bitartez jasotako irudia. Marregero gaztelaniatik mailegatua da, marraguero hitzetik, hain zuzen.