Txomilantegi toponimoa

Arabako toponimo honen lekuko bakarra dago Gerardo Lopez de Gereñuren Toponimia alavesa, seguido de Mortuorios o despoblados y Pueblos alaveses liburuan:

CHOMILANTEGUI, término montuoso de Ibarguren.

Datarik gabe agertzen denez, XX. mendearen erdialdekotzat hartu daiteke. Lekuko gehiagorik ez dago, baina toponimoa erraz azal daiteke, aldaketa txiki bat gertatu bazaio ere.
Toponimoak bi elementu lituzke, Txomin hipokoristikoa, Txomin toponimoaren sortzaile, Domingo antroponimotik sortua, egun ere ezaguna dena.
Azkena lantegi hitza litzateke, lan lekua adierazteko lekua edo, beharbada, zentzu bereziago batekin:

[...]
3. (V-gip, G-nav, AN-ulz; Izt). Ref.: Iz Ulz; Ond Bac; Elexp Berg.
"Preparando sus lantegias, hoyas proporcionadas para reducir a carbón los palos" Lar Cor 46. "Corta de árboles, &c., lantegia" Izt. "Lantegí bet, un lote para trabajar en el monte" Iz Ulz. "Lote de leña. Lugar en que cada año se señala a cada familia ese lote de leña" Ond Bac. "El trabajo de preparar la leña para hacer la pira. [...] batzuk egurra preparau, lantein bat eiñ, zerak eitteko" Elexp Berg. Cf. VocNav: "Lantegui, corta de árboles (Tierra Estella). Concesión para cortar árboles (Añorbe). Ir a lantegui, ir al monte, temporalmente, a hacer carbón (Améscoa)".
Irati-soro izena zuan puntuan edo basoan, lantegi aundia atera zala ta mutillak bear zirala. BasoM 75.

Toponimoa mendi aldean zegoenez, litekeena da egokiena azken adiera hau izatea.
Azaltzeko geratzen da gertatutako aldaketa, Txomin + lantegi batzean antroponimoaren azken fonema galdu da. Hau azaldurik dago Mitxelenaren Palabras y textos liburuaren Rectificaciones y enmiendas testuan, 475. or.:

La reducción de n + m a su última consonante es semejante a la que se da con n + l en el grupo verbal que ejemplifica Añibarro, LSEsp. 137: emo-lei (euroc baño osagarri errazagoric?).