Morroa izengoitia

XVI. mende hasierako agiri batean dago Morroa, Documentación Medieval del Archivo Municipal de Oiartzun. I. Libros de estimaciones fiscales de vecinos y bienes raíces (1499-1520) liburuaren 3. agirian, 1520. urtekoan, 211. or.:

[...]es de Araynguivel, hijo de Xoane Morroa.

Morroan bi elementu daude, artikulua eta morro, morroi hitzaren aldaera izan daitekeena. Hala ere, morroi hitzaren banaketa geografikoaz, Orotariko Euskal Hiztegiaren sarrerakoa:

morroi.
Tr. Al Norte se documenta la forma morroin; al Sur morroi y, en menor medida, morroe (Lazarraga, Barrutia, Moguel, Orixe, Otxolua, Erkiaga, Zubillaga y N. Etxaniz). En Mendigacha y Hualde la forma morroin representa probablemente una vocal nasal (cf. Mdg 136 morroina, con n sobrevolada; 122 morroina con la nota "nasal"). En DFrec hay 58 ejs. de morroi y 3 de morroin, todos ellos meridionales.

Morro ere bada baina beste azalbide bat dago Morroa izengoitirako, bokal arteko /i/ askotan galdu ohi da, cf. Ibaeta, *Ibaieta zaharrago batetik. Hala bazen, *Morroia > Morroa bilakaera ere gerta zitekeen eta horrek adieraz lezake bilakaera hori berandu arte izan zela, nahiz eta joera ez zen nagusitu.
Euskal onomastikan Morron antroponimoa izan zen, Morrongibel eta Morrontegi toponimoen oinarria, morroi hitzarekin lotua.