Bizkaian badira bi toponimo Txakartegi izenekoak, bata Txakartegi baserria Amoroton, bestea Txakartegi basoa Ispasterren. Bi herriak mugakideak direnez, litekeena toponimo bakarra izatea eta ondoren hedatzea, agian lehenago baserri izena eta gero basoa.
Amorotoko baserriaren aipamenak badira Nombres de familia y oicónimos en las fogueraciones de Vizcaya de los siglos XVII y XVIII izenburuko liburuan, zaharrena 1704. urtekoa litzateke:
"Chacartegui [N, TO]
Chacartegui (la caseria de), Amoroto, a.1745, FogVizcayaMs.
Chacartegui (la cassa de), Amoroto, a.1704, FogVizcayaMs. -/Yzpaster, a.1704 ,
FogVizcayaMs.
Chacarttegui (la casa de), Amoroto, a.1796, FogVizcayaMs."
Txakarrenea toponimoan ikusi bezala, Txakarra izengoitia ezaguna zaigu Erdi Arotik, eta hori izan daiteke Txakartegi-ren oinarria.
Luis Maria Mujikak eman zuen analisia diferentea da, Crítica a las etimologías del “Diccionario de apellidos vascos” N. Narbarte izenburuko lanean:
"TXAKARTEGUI “Paraje pequeño”. Narbarte parte de una variante de txikar —pequeño—, esto es, de txakar B-m-mu. “menudo, muy pequeño”. Más bien, hay que interpretarlo como “lugar de chaparro, roble pequeño, breña” desde txapar, siendo Txakartegi variante probable de Txapartegi. Cfr. APV, 154".
Mujikaren etimologian beharrezkoa da aldaketa bat, Txapartegi > Txakartegi, baina aldaketaren beharra ez du azaltzen, ez du lekukorik ematen non aldaketa hori ematen den. Kontua izenik toponimoaren elementu guztiak ezagunak direla, oinarria Erdi Aroan ere agertzen zela, baita azken mendeetan ere, ahaztu gabe lehen aipatutako Txakarrenea toponimoa, baserri izen honetan, gainera, oinarrian elementu antroponimiko bat izatea normala litzateke. Beraz, Txakartegi toponimoan ere Txakarra hipokoristikoa izango zen, artikulurik gabe: Txakar + -tegi, cf. Telutegi toponimoa.
martes, 17 de julio de 2018
sábado, 14 de julio de 2018
Leundia toponimoa
Arrasateko toponimo honen informazio osoa, eta urria, Onomasticon 15: Arrasateko toponimia liburuan ageri da, 279. orrialdean. Lekuko bakarra dago, ahoz bildutakoa. Beraz XX. mendeko lekukoa litzateke.
Erdi Aroan bazen antroponimo germaniar bat, Leodegundia. Euskal Herrian bildutako antroponimo honen lekukoek hiru aldaera erakusten dituzte: Leguntia, Legundia eta Leundia. Donemiliaga Kukulako kartularioan bada domna Leguntia Esceverrianensis, 279, 1053. urtean. Legundia Leireko agirien artean bada: dompna Legundia de Javerri, 121. Azkenik, Leundia aldaeraren lekuko ezagun bakarra: Leundia de Gorrauz, 231, 1141. urtean. Iruñeko katedraleko agiri bilduman.
Kontuan izanik Leundia aldaera, hau izan zitekeen Leundia toponimoaren sortzailea. Ez zen inolako aldaketaren beharrik. Gainera, antroponimoa erabilia izan zen duela ia milurtea, beraz toponimoa sortuko zen garai hartan edo lehenago. Gerora, mende batzuetara, antroponimoa ez zen gehiago erabiliko.
Toponimo honek, beste askok bezala, iraupen luzea erakusten du, nahiz eta herri izena ez izan. Toponimo honen kasuan, gainera, milurte ia oso bat joan zen idatzirik gertatu gabe.
Erdi Aroan bazen antroponimo germaniar bat, Leodegundia. Euskal Herrian bildutako antroponimo honen lekukoek hiru aldaera erakusten dituzte: Leguntia, Legundia eta Leundia. Donemiliaga Kukulako kartularioan bada domna Leguntia Esceverrianensis, 279, 1053. urtean. Legundia Leireko agirien artean bada: dompna Legundia de Javerri, 121. Azkenik, Leundia aldaeraren lekuko ezagun bakarra: Leundia de Gorrauz, 231, 1141. urtean. Iruñeko katedraleko agiri bilduman.
Kontuan izanik Leundia aldaera, hau izan zitekeen Leundia toponimoaren sortzailea. Ez zen inolako aldaketaren beharrik. Gainera, antroponimoa erabilia izan zen duela ia milurtea, beraz toponimoa sortuko zen garai hartan edo lehenago. Gerora, mende batzuetara, antroponimoa ez zen gehiago erabiliko.
Toponimo honek, beste askok bezala, iraupen luzea erakusten du, nahiz eta herri izena ez izan. Toponimo honen kasuan, gainera, milurte ia oso bat joan zen idatzirik gertatu gabe.
Kaskonategi toponimoa
Arrasateko baserri izena, Musakola auzokoa. Onomasticon 15: Arrasateko toponimia liburuan ageri da toponimo horri buruko informazioa, 276. orrialdean eta hurrengoetan. Horren arabera, lehenengo lekukoak XV. mendekoak dira, 1475. urtekoak biak Casconategui eta Gasconategui bezala idatziak, zelai bat izendatzeko. Hurrengo mendeko lekukoak baserria aipatzen hasten dira. Lekuko guztiek k- dute hasieran, 1475.eko Gasconategui izan ezik.
Analisi etimologikoa egiteko, bi elementuz osaturik dago, bata kaskona- eta bestea -tegi atzizki ezaguna, Telutegi toponimoan ageri dena, adibidez. Gasconategui aldaerak erakusten du lehenengo zatia gaskona- lotu ahal dela gaskoi izenarekin, zuzenago, bere gaztelaniazko aldaera emakumezkoarekin, gascona hitzarekin.
Erdi Aroko onomastikan Gascon ez da izen ezezaguna, Iratxeko agirietan badago Gascon: Guillelmo Gascon de Stella, 152; Domingo Gascon, 231. Baita Gasconus aldaera latinizatua ere: dompnus Gasconus de Muriel, 146.
Gascon antroponimoak ezagutu al zuen emakumezko aldaerarik, *Gascona izan zitekeena? Badirudi aztertutako testuetan ageri ez dela.
Bi aukera daude gaskona- azaltzeko, nahiz eta biak jatorri berekoak izan, Gaskoiniako jatorriaren adierazle. Izan zitekeen gascona erdal hitza, jatorria azaltzeko zena, edo *Gascona antroponimoa, beharbada inoiz izan ez dena.
Aukera bat egitekotan, etnonimoari lehentasuna eman behar zaio. Emakume bat gaskoi jatorrikoa zena edo beste arrazoiren batengatik gaskona deitua eta hortik toponimoa jaio zen.
Hitz hasieran dagoen diferentzia txikia k/g erraz azaltzekoa da, bigarren silabako belare ahoskabeak lehenengoa asimilatu eta ahoskabe ere bihurtu zen: g-k > k-k. Gaskoi hitzaren aldaeren artean badira kaskoi eta kaskoin, hasiera ahoskabea dutenak.
Analisi etimologikoa egiteko, bi elementuz osaturik dago, bata kaskona- eta bestea -tegi atzizki ezaguna, Telutegi toponimoan ageri dena, adibidez. Gasconategui aldaerak erakusten du lehenengo zatia gaskona- lotu ahal dela gaskoi izenarekin, zuzenago, bere gaztelaniazko aldaera emakumezkoarekin, gascona hitzarekin.
Erdi Aroko onomastikan Gascon ez da izen ezezaguna, Iratxeko agirietan badago Gascon: Guillelmo Gascon de Stella, 152; Domingo Gascon, 231. Baita Gasconus aldaera latinizatua ere: dompnus Gasconus de Muriel, 146.
Gascon antroponimoak ezagutu al zuen emakumezko aldaerarik, *Gascona izan zitekeena? Badirudi aztertutako testuetan ageri ez dela.
Bi aukera daude gaskona- azaltzeko, nahiz eta biak jatorri berekoak izan, Gaskoiniako jatorriaren adierazle. Izan zitekeen gascona erdal hitza, jatorria azaltzeko zena, edo *Gascona antroponimoa, beharbada inoiz izan ez dena.
Aukera bat egitekotan, etnonimoari lehentasuna eman behar zaio. Emakume bat gaskoi jatorrikoa zena edo beste arrazoiren batengatik gaskona deitua eta hortik toponimoa jaio zen.
Hitz hasieran dagoen diferentzia txikia k/g erraz azaltzekoa da, bigarren silabako belare ahoskabeak lehenengoa asimilatu eta ahoskabe ere bihurtu zen: g-k > k-k. Gaskoi hitzaren aldaeren artean badira kaskoi eta kaskoin, hasiera ahoskabea dutenak.
martes, 10 de julio de 2018
Txakarrenea toponimoa
Hondarribiko baserrien artean bazen Txakarrenea izenekoa. Informazioa Onomasticon 23: Hondarribiko toponimia liburukoa, 826. orr.:
"Txakarrenea
Kontzeptua: Baserria
Iturriak: 1787: chacarrenea B-2-II-1-1
1857: Chacarranéa Nomen. (42. or.)
1876: Chacarranea / Chacarrenea Reg. 14 (131. or.)
1893: Chancarrenea(?) Reg. 28 (208. or.)
1916: Chacarrenea D-7-1-8
1945: Chacarrenea Amil. (301. or.)
1986: Txakarrenea Ond. (155. or.)
1988: Zakarrenean Hon. 26 (2. or.)
1992: Txakarrenea Hon. 46 (17. or.)
Ebakera: 1992: Txakarrenia Sabino Larzabal
1992: Txakarrenia Domingo Olazabal
1992: Txakarrenia Jose Alkiza
1992: Txakarranea Ignacio Manterola
Kokagunea: 41.50.5
Oharrak: “camino carretil público de Chacarrenea” D-7-1-8. “desaparecidos o en ruinas” Por. VIII".
Toponimo eratorriak: Txakarreneko erreka eta Txakarreneko estrata, aip. lib. 827. orr.
Lekuko zaharrenak 200 urte baino gehiago baditu, dirudienez toponimoa oraindik analizatzeko egoeran dagoela. Blog honetako beste zenbait toponimo bezala, Txabalonia eta Tizunenea adibidez, hauek ere baserriak, oinarrian jabearen izena, antroponimoa aurkitu ahal da. Txakarrenea izenaren oinarria txakar litzateke, Erdi Aroko onomastikan izengoiti bezala agertzen dena, behin gutxienez:
Pedro de Birisquieta, dicho Chacarra, 106. agiria, 1514. urtekoa, Archivo Foral de Bizkaia. Sección Judicial. Documentación Medieval (1284-1520) liburuan.
Txakarra izengoitia Hondarribiko toponimoaren oinarria izan liteke, baina, zer zen Txakarra? Hiztegian bada txakar, eta sarrera honetan adierazten dute izengoitia bezala bazegoela Eibarren. Horretaz gain, bada zakar izenondoa, eta hori izan liteke txakar izengoitiaren jatorria, z- > tx- palatalizazio adierazkorraren bitartez.
Toponimo honetako hari guztiak ezagunak gertatu dira, hasi zakar izenondotik, jarraitu txakar izengoitiarekin eta bukatu Txakarrenea toponimoan.
"Txakarrenea
Kontzeptua: Baserria
Iturriak: 1787: chacarrenea B-2-II-1-1
1857: Chacarranéa Nomen. (42. or.)
1876: Chacarranea / Chacarrenea Reg. 14 (131. or.)
1893: Chancarrenea(?) Reg. 28 (208. or.)
1916: Chacarrenea D-7-1-8
1945: Chacarrenea Amil. (301. or.)
1986: Txakarrenea Ond. (155. or.)
1988: Zakarrenean Hon. 26 (2. or.)
1992: Txakarrenea Hon. 46 (17. or.)
Ebakera: 1992: Txakarrenia Sabino Larzabal
1992: Txakarrenia Domingo Olazabal
1992: Txakarrenia Jose Alkiza
1992: Txakarranea Ignacio Manterola
Kokagunea: 41.50.5
Oharrak: “camino carretil público de Chacarrenea” D-7-1-8. “desaparecidos o en ruinas” Por. VIII".
Toponimo eratorriak: Txakarreneko erreka eta Txakarreneko estrata, aip. lib. 827. orr.
Lekuko zaharrenak 200 urte baino gehiago baditu, dirudienez toponimoa oraindik analizatzeko egoeran dagoela. Blog honetako beste zenbait toponimo bezala, Txabalonia eta Tizunenea adibidez, hauek ere baserriak, oinarrian jabearen izena, antroponimoa aurkitu ahal da. Txakarrenea izenaren oinarria txakar litzateke, Erdi Aroko onomastikan izengoiti bezala agertzen dena, behin gutxienez:
Pedro de Birisquieta, dicho Chacarra, 106. agiria, 1514. urtekoa, Archivo Foral de Bizkaia. Sección Judicial. Documentación Medieval (1284-1520) liburuan.
Txakarra izengoitia Hondarribiko toponimoaren oinarria izan liteke, baina, zer zen Txakarra? Hiztegian bada txakar, eta sarrera honetan adierazten dute izengoitia bezala bazegoela Eibarren. Horretaz gain, bada zakar izenondoa, eta hori izan liteke txakar izengoitiaren jatorria, z- > tx- palatalizazio adierazkorraren bitartez.
Toponimo honetako hari guztiak ezagunak gertatu dira, hasi zakar izenondotik, jarraitu txakar izengoitiarekin eta bukatu Txakarrenea toponimoan.
Sandurdi toponimoa
Sandurdi toponimoa bi herritan bada, Nafarroan, Elon eta Ibargoitin. Biak herri mugakideak izanik, ziurrenik toponimo bakarra da, bi herritan banaturik dagoena.
Lekuko zaharrena 1770. urtekoa da, eta lekuko guztien artean ez dago diferentziarik, beraz, analizatzeko aldaera bakarra dago, Sandurdi.
Azterketa egiteko orduan, kontuan izan beharra dago erromantzez Santurde bezalako toponimoak badira, Sangurti toponimoaren sarreran azaldu bezala, Arabako Santurde, Burgosko Santurde eta Errioxako Santurde de Rioja. Ohikoa da -i > -e aldaketa gaztelaniaz, beraz, *Santurdi bezalako aldaera berreraiki ahal da. Beraz, jatorria Sancti Georgi bazen, eta *Santurdi izango zen Santurde ezagunen jatorria, eta euskarara egokitzerakoan, horzkari ahoskabea ahostundu zen, sudurkariaren eraginez: -nt- > -nd-.
Lekuko zaharrena 1770. urtekoa da, eta lekuko guztien artean ez dago diferentziarik, beraz, analizatzeko aldaera bakarra dago, Sandurdi.
Azterketa egiteko orduan, kontuan izan beharra dago erromantzez Santurde bezalako toponimoak badira, Sangurti toponimoaren sarreran azaldu bezala, Arabako Santurde, Burgosko Santurde eta Errioxako Santurde de Rioja. Ohikoa da -i > -e aldaketa gaztelaniaz, beraz, *Santurdi bezalako aldaera berreraiki ahal da. Beraz, jatorria Sancti Georgi bazen, eta *Santurdi izango zen Santurde ezagunen jatorria, eta euskarara egokitzerakoan, horzkari ahoskabea ahostundu zen, sudurkariaren eraginez: -nt- > -nd-.
martes, 3 de julio de 2018
Jamotenea toponimoa
Jamotenea zen Hondarribiko baserri bat. Toponimo honen lekukoak Onomasticon 23: Hondarribiko toponimia liburukoak dira, 439-440. orrialdeetakoak:
"Jamotenea
Kontzeptua: Baserria
Iturriak: 1639: Jamotenea Aktak 35 (24. or.)
1762: Jamotenea E-7-I-69-16 (1. or.)
1857: Jamotenéa Nomen. (43. or.)
1867: jamotenea Reg. 6 (72. or.)
1897: Jamotenea C-5-II-7-4
1931: Jamotenea Reg. 45 (23. or.)
1945: Famotenea (124. or.)/ Jamotenea (293. or.) Amil.
1951: Ja(m)otanea/ Ja(m)otonea (42. or.)/ Amotenea (69. or.) Amil
1952: Pamotenea Reg. 51 (239. or.)
1986: Jamotenea Ond. (156. or.)
Ebakera: 1992: Jamotenea Simon Zunzundegi
1992: Jamotenia Jose Ezeiza
1992: Famotenea Fermin Darceles
1992: Famotenia Florentina Bengoetxea
1992: Famotenea Eustaquio Sagarzazu
1992: Jamotenia Faustino Gonzalez
1992: Famotenia Francisco Eizagirre
1992: Jamotenea Marcos Anzisar
Kokagunea: 41.50.1
Oharrak: “Desaparecidos o en ruinas... en el año 1981” Por. VIII (536. or.). Hondarribian Jamotenea > Famotenea ebakitzen dute. Era berean: Fakin < Joakin, edo fan < joan."
Baserri izenetan ohikoa da oinarrian antroponimo bat agertzea. Eta hori Jamot litzateke, Erdi Aroko Hondarribi inguruko onomastikan badena, liburua Documentación medieval de los archivos municipales de Pasaia y Lezo (1361-1520): Jamot de Lezo, 117. agiria, 1520. urtea. Hurrengo agirian pertsona bera agertzen da, baina testua, erromantzez izan beharrean, latinez dago, eta horrela agertzen da: Jacobum de Lezo, 118. agiria, 1520. urtea. Hala izanik, garai hartan bazekien Jamot eta Jakobe izen bera zela. Jamot litzateke bilakaera baten azken urratsa, aurrekoa Jaumot izango zen, agiri bilduma berean ere badagoena: Jaumot de Alen, 21. agiria, 1458. urtea. Jaumot izena Jaume 'Jakobe' + -ot atzizki hipokoristikoaz osaturik litzateke. Jatorria iparragorantz bilatu beharra dago, beharbada gaskoieran.
Laburtuz, Jamot, Jakobe-ren hipokoristikoa oinarria litzateke eta bukaeran -(r)en + -a. *Jamotena ez izatea erraz azaltzen da, toponimoa deklinatzerakoan tarteko /e/ jarri beharra zegoela eta azkenean finkatu zen: Jamoten-e-ra, Jamoten-e-tik, Jamoten-e-an. Fenomeno bera gertatu zitzaien hemen aztertutako beste toponio batzuei: Txabalonia edo Tizunenea toponimoei.
"Jamotenea
Kontzeptua: Baserria
Iturriak: 1639: Jamotenea Aktak 35 (24. or.)
1762: Jamotenea E-7-I-69-16 (1. or.)
1857: Jamotenéa Nomen. (43. or.)
1867: jamotenea Reg. 6 (72. or.)
1897: Jamotenea C-5-II-7-4
1931: Jamotenea Reg. 45 (23. or.)
1945: Famotenea (124. or.)/ Jamotenea (293. or.) Amil.
1951: Ja(m)otanea/ Ja(m)otonea (42. or.)/ Amotenea (69. or.) Amil
1952: Pamotenea Reg. 51 (239. or.)
1986: Jamotenea Ond. (156. or.)
Ebakera: 1992: Jamotenea Simon Zunzundegi
1992: Jamotenia Jose Ezeiza
1992: Famotenea Fermin Darceles
1992: Famotenia Florentina Bengoetxea
1992: Famotenea Eustaquio Sagarzazu
1992: Jamotenia Faustino Gonzalez
1992: Famotenia Francisco Eizagirre
1992: Jamotenea Marcos Anzisar
Kokagunea: 41.50.1
Oharrak: “Desaparecidos o en ruinas... en el año 1981” Por. VIII (536. or.). Hondarribian Jamotenea > Famotenea ebakitzen dute. Era berean: Fakin < Joakin, edo fan < joan."
Baserri izenetan ohikoa da oinarrian antroponimo bat agertzea. Eta hori Jamot litzateke, Erdi Aroko Hondarribi inguruko onomastikan badena, liburua Documentación medieval de los archivos municipales de Pasaia y Lezo (1361-1520): Jamot de Lezo, 117. agiria, 1520. urtea. Hurrengo agirian pertsona bera agertzen da, baina testua, erromantzez izan beharrean, latinez dago, eta horrela agertzen da: Jacobum de Lezo, 118. agiria, 1520. urtea. Hala izanik, garai hartan bazekien Jamot eta Jakobe izen bera zela. Jamot litzateke bilakaera baten azken urratsa, aurrekoa Jaumot izango zen, agiri bilduma berean ere badagoena: Jaumot de Alen, 21. agiria, 1458. urtea. Jaumot izena Jaume 'Jakobe' + -ot atzizki hipokoristikoaz osaturik litzateke. Jatorria iparragorantz bilatu beharra dago, beharbada gaskoieran.
Laburtuz, Jamot, Jakobe-ren hipokoristikoa oinarria litzateke eta bukaeran -(r)en + -a. *Jamotena ez izatea erraz azaltzen da, toponimoa deklinatzerakoan tarteko /e/ jarri beharra zegoela eta azkenean finkatu zen: Jamoten-e-ra, Jamoten-e-tik, Jamoten-e-an. Fenomeno bera gertatu zitzaien hemen aztertutako beste toponio batzuei: Txabalonia edo Tizunenea toponimoei.
Jakobetxe toponimoa
Errigoitiko toponimoa zen, baina dirudienez ez da gure egunetaraino iritsi. Ezagunak diren bi aipamenak XVIII. mendekoak dira, Nombres de familia y oicónimos en las fogueraciones de Bizkaia de los siglos XVII y XVIII liburutik hartuak:
"JAKOBETXE
Jacobeche [N, TO]
Jacobeche (la casa de), Rigoitia, a.1796, FogVizcayaMs.
Jacobeeche (la caseria de), Rigoitia, a.1745, FogVizcayaMs".
Toponimoak duen egitura nahiko gardena da, batez ere 1745. urteko lekukoan, non egitura erabat gardena den, bi bokalak batu gabe: Jakobe + etxe. Lehenengo elementua Jakobe antroponimoa da, euskal lurretan ezaguna, Jakube eta Jakue aldaerekin batera. Izena horrela azaldu zuen Mitxelenak, bere Nombres vascos de persona lanean:
"Jakobe, Jakue Jacobo, Santiago: «sanctum Iacobum uocant Jaona domne Jacue» Guía del peregrino de Santiago (s. XII), Jacue bichia, Jacue dorbaiz, etc. Rolde 1366, Iondone Iacue Apostolua Axular 252; Isasti 472 llama Jacue de Astigar a la misma persona a quien en 213 llama Jacobo (ms. Jacobe). Jacue apellido corriente en Nav. Iondoné Iakhubé Apostoliac (activo), Ioandoné iakhubek (id.) Tartas 27 y 170, Jaun Done Jakobe Duv. Leiç. y Haraneder dicen Iaques, Etchahun Sen Jakan «en Santiago (de Compostela)»".
Beraz, Jakobe oinarria eta etxe bigarren elementua. Aipagarria da etxe izena erabiltzea, PI (Pertsona Izena) + etxe egitura ez delako batere ohikoa, gehienetan atzizkiak erabiliz adierazten da jabetza, cf. Txabalonia, edo Tizunenea. Edo -tegi, Telutegi toponimoa bezala.
"JAKOBETXE
Jacobeche [N, TO]
Jacobeche (la casa de), Rigoitia, a.1796, FogVizcayaMs.
Jacobeeche (la caseria de), Rigoitia, a.1745, FogVizcayaMs".
Toponimoak duen egitura nahiko gardena da, batez ere 1745. urteko lekukoan, non egitura erabat gardena den, bi bokalak batu gabe: Jakobe + etxe. Lehenengo elementua Jakobe antroponimoa da, euskal lurretan ezaguna, Jakube eta Jakue aldaerekin batera. Izena horrela azaldu zuen Mitxelenak, bere Nombres vascos de persona lanean:
"Jakobe, Jakue Jacobo, Santiago: «sanctum Iacobum uocant Jaona domne Jacue» Guía del peregrino de Santiago (s. XII), Jacue bichia, Jacue dorbaiz, etc. Rolde 1366, Iondone Iacue Apostolua Axular 252; Isasti 472 llama Jacue de Astigar a la misma persona a quien en 213 llama Jacobo (ms. Jacobe). Jacue apellido corriente en Nav. Iondoné Iakhubé Apostoliac (activo), Ioandoné iakhubek (id.) Tartas 27 y 170, Jaun Done Jakobe Duv. Leiç. y Haraneder dicen Iaques, Etchahun Sen Jakan «en Santiago (de Compostela)»".
Beraz, Jakobe oinarria eta etxe bigarren elementua. Aipagarria da etxe izena erabiltzea, PI (Pertsona Izena) + etxe egitura ez delako batere ohikoa, gehienetan atzizkiak erabiliz adierazten da jabetza, cf. Txabalonia, edo Tizunenea. Edo -tegi, Telutegi toponimoa bezala.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)