Omikiz toponimoa

 Lekeitio aldeko toponimo hau bi lekukoren bitartez ezaguna da, Colección Documental del Archivo Municipal de Lequeitio. Tomo IV. (1514-1520) liburuan daude bi lekukoak, 225. agirian, 1514. urtean:

... e para las dichas anteyglesias cupo desde el dicho Vrteaga hasta el mojon de Landaeta, por ençima de los montes altos llamados Vbeguiaga fasta que le quita el mojon de Açiro, e por devaxo fasta llegar haza la parte de Yspaster, desde Solavarriaga de Landaeta a Alluzondo, commo van las sostras, fasta llegar en Omiquiz commo van las sostras, e dende a Leyave commo van las sostras, e dende a Vrteaga commo van las sostras...
[...]
Desde Vrteaga, como estan los linderos, fasta Coneaga (sic) que se confina con la ledania de Aciro. Y para las dichas anteyglesias cupo desde el dicho Vrteaga asta el mojon de Landaeta, por encima de los montes altos llamados Vbeheguiaga fasta que le quita el mojon de Aciro, e por devaxo fasta llegar aza la parte de Yzpaster, desde Solabarriaga de Landaeta a Alluzondo, como van las sostras fasta llegar en Omiguiz...

Bi lekuko eta bi izen, Omiquiz eta Omiguiz, eta lehenengoa lehenetsi dugu; bi aukera zeuden, zela <q> zela <g>, biak oso antzekoak, belareak, bata ahoskabea eta bestea ahostuna baina aukeraketan etimologiak lagundu du. Izan ere, oso antzeko patronimiko bat dago, P. Salaberriren Euskal deiturategia. Patronimia liburuan aipatua eta aztertua dena, 170-171. or.:

Bi patronimiko oso antzekoak dira, Domikiz eta Omikitz, azkena hurbilena dela. Patronimikoa izateak ez du oztopatzen toponimoaren etimologia berdina izatea, biek elementu berberak dituztelako, antroponimoa eta atzizkia. Beharbada toponimoaren jatorria latinean dago eta Domiku euskal antroponimoaren ordez, Dominicus antroponimo latina izan zen, baina Domiku da Dominicus antroponimoaren euskal izen egokitua. Berdintsua gertatzen da atzizkiarekin, dela euskaran zuzenean sortu edo dela latinean, euskarazko -itz atzizkiaren jatorria latinean dago.