Poleagillenea toponimoa

 Bi lekuko ezagutzen zaizkio toponimo honi, biak joan diren mendeetakoak eta, dirudienez, egun desagerturik dago.
Lekuko berriena XIX. mendekoa da, Donostiako toponimia lanekoa:

Poleagillenea (1829, casa, D.U.A.-C-5-I-1687-7).

XVIII. mendearen bukaerako lekuko zaharrago bat dago, aurreko lanean aipatu gabea, Proyecto de ereccion de tres iglesias antemurales en San Sebastian. Hacia 1775 izenburuko lanean, Luis Murugarren egilea, BAP, 1980, Poliaguilleanea.
Toponimoak ez du zailtasun handirik, bukaera aldean -(r)en + -a, ohikoak etxe izeenetan, eta oinarrian hitz ezezagun bat, *poleagile hitz elkartua. Atzizkian -gile da eta oinarria polea izena:

polea.
(SP, Urt IV 232, H (V, G)), polia (V-gip ap. Etxba Eib ), poleia.
Polea. "Ugala sartzerakuan, poliak artu dau eta besua ausi detsa" Etxba Eib. v. KATE-POLEA.
Xarpanteriako zurezko bi poleien <-ll-> barneko maxina. (1767). SenperEus 64. Ura handik erautsteko, poliatik dilindan, / aldizka goiti-beheiti pusader bi zabilltzan. Gy 55.

Donostiako toponimia aberatsak aspaldiko lanbide baten izena berreskuratzen lagundu du, *poleagile, poleak egiten dituena.