Urkaetamendi toponimoa

 Arabako toponimo honetaz lekuko bakarra aurkitu da, Erdi Arokoa, Documentación Medieval de la Cuadrilla de Salvatierra: Municipios de Alegría-Dulantzi, Barrundia, Elburgo-Burgelu e Iruraiz-Gauna liburutik jasoa, A15 agirian, 1441. urtekoan:

Fallamos que demos (sic) mandar e mandamos que el termino que dizen Hurcaetamendi, el qual dicho termino es entre el camino que va de Gauna a Herenchun e el camino que va de Herenchun a la tejeria de Alborcoyn, que deue ser e es comun de los dichos dos conçejos de Alegria e Alborcoyn commo atajan e dizen los mojones.

Toponimoa nahiko gardena da, hiru elementu izango zituelako, urka + -eta + mendi. Urka hitza ez zen ezezaguna Arabako lurretan, Gerardo Lopez de Gereñuren Toponimia alavesa, seguido de Mortuorios o despoblados y Pueblos alaveses liburuan badira hitz honekin sortutako toponimo batzuk, aipagarria da urka eta mendi agertzen direla:

URCAMENDI, altura en Maestu-Alecha. Bastantes labrantíos.
URCAMENDIA, 1718, labrantío en Echabarri Urtupiña.
URCAMENDIBEA, 1776, término de Mendarozqueta.
URCAMENDIGAÑA, 1771, altura de Alecha.

Nahiz eta egun ez erabili, urka ez da hitz ezezaguna, are gutxiago Erdi Aroko garaian:

1 urka.
Etim. De lat. furca.
1. (V ap. A ; Lcc, SP (-kh-), Lar, Añ, VocCB).
Horca. "Horca" Lcc. "Empicotar, urkean ifini" Ib. "Fourche" SP (tal vez 'horquilla'). "Horca de delincuentes" Lar. "Horca, patíbulo" Añ. v. urkabe.

Orotariko Euskal Hiztegian dagoen lehenengo lekukoa Landucciren hiztegikoa da, beraz, Dulantzi inguruko toponimoak 121 inguru aurreratuko luke hitz honen lekuko  zaharrena.
Toponimoaren sorreran, hasieran urka + -eta batuz, *Urkaeta sortuko zen eta ondoren mendi erantsi. Bestela, oinarrian urkatu aditzetik *urkaeta 'urkatze' aditz izena erabilia izan zen.